Atopowe Zapalenie Skóry (AZS) – Przyczyny, objawy, leczenie

Atopowe zapalenie skóry (AZS) to choroba, na którą nie wynaleziono jeszcze lekarstwa, można jedynie zminimalizować jej objawy stosując odpowiednie kosmetyki. AZS jest chorobą genetyczną, najczęściej wykrywana jest we wczesnym dzieciństwie. Czym właściwie jest atopowe zapalenie skóry, czym się objawia i jak je leczyć?

Co to jest atopowe zapalenie Skóry?

AZS, czyli atopowe zapalenie skóry to choroba skóry, mająca podłoże genetyczne i nie da się do końca wyleczyć. Występuje najczęściej u noworodków oraz u dzieci w przedziale wiekowym 6-7 lat, częściej u dziewczynek, niż u chłopców. Z biegiem czasu objawy choroby się zmniejszają i są mniej dokuczliwe. Pomimo to, należy stale pamiętać o odpowiedniej pielęgnacji skóry, zwłaszcza po kąpieli.

Co ważne, atopowe zapalenie skóry nie jest chorobą zakaźną, dzięki czemu nie ma konieczności stosowania szczególnych środków ostrożności, jeśli przebywamy w bliskim otoczeniu z chorą osobą, możemy bez obaw korzystać z tych samych naczyń.

Atopowe zapalenie skóry – Przyczyny

Istnieją podejrzenia, że chorobę AZS może wywołać stosowanie nadmiernej higieny. Naukowcy zaś twierdzą, że jest to choroba dziedziczna, ponieważ chorzy posiadają ten sam gen. Genetyczne podłoże AZS lekarz stwierdza w wywiadzie lekarskim, zadając pytanie o pojawianie się przypadków tej choroby u członków rodziny. Jeśli jedno z rodziców ma atopię, prawdopodobieństwo wystąpienia alergii pod dowolną postacią u dziecka wynosi 30%. W przypadku atopii u obojga rodziców ryzyko wzrasta do 75%. Choroba może jednak ominąć jedno pokolenie i ujawnić się w następnym. Dlatego lekarz zapyta nas nie tylko o stan zdrowia rodziców, ale i dziadków.

Atopowe zapalenie skóry – Objawy

Najbardziej typowym objawem AZS jest egzema, czyli stan zapalny objawiający się występowaniem grudek na zarumienionej skórze. Towarzyszy temu swędzenie, które jak twierdzą chory – jest silniejsze od bólu. W efekcie chory koncentruje się wyłącznie na uczuciu dyskomfortu, nie jest w stanie spać, ani realizować codziennych zadań. Skóra staje się bardzo sucha, na zgięciach pod kolanami i przy łokciach pojawiają się czerwone grudki, które następnie zmieniają się w ropne krostki. Grupy grudek zmieniają się w plamy, które mogą pokryć nawet całe ciało osoby chorej. Chory nie jest w stanie powstrzymać się od drapania swędzących miejsc, co prowadzi do powstawania wyraźnych śladów, zwanych przeczosami. W końcu skóra staje się na tyle przezroczysta, że widać przez nią żyły.

Atopowe zapalenie skóry – Rozpoznanie

Wbrew pozorom, AZS nie jest łatwe do wykrycia. Lekarze często mylą tę chorobę z łuszczycą, ponieważ obie choroby dają podobne objawy. Warto zatem w przypadku podejrzenia jednej z chorób udać się od razu do dermatologa, a nie internisty. Warto także wybrać lekarza, który współpracuje z alergologiem. Do zdiagnozowania AZS najczęściej dochodzi na podstawie stwierdzenia u chorego silnego swędzenia, zmian skórnych na ciele pacjenta, nawracający przebieg choroby, a także okresy zaostrzeń trwające ok. 6 tygodni.

Dodatkowo brany pod uwagę jest stopień suchości skóry, rumień twarzy, podwyższone stężenie iGe w surowicy krwi oraz towarzyszące chorobie objawy astmy lub kataru siennego.

Jeśli chorujesz na AZS unikaj:

  • Pomieszczeń, w których pali się papierosy-dym tytoniowy ma zły wpływ na skórę
  • Wełnianych ubrań, bo wełna podrażnia, a nawet może ranić cienką skórę.
  • Miejsc zakurzonych i brudnych, które mogą narazić skórę na infekcję.
  • Pomieszczeń klimatyzowanych.
  • Basenów z chlorowaną wodą.

Atopowe zapalenie skóry – Leczenie

Leczenie rozpoczyna się od wspomnianego wcześniej wywiadu lekarskiego, który ma na celu potwierdzenie które z czynników wywołują reakcję alergiczną skóry. Pacjent poddawany jest badaniom krwi, testom prowokacyjno-ekspozycyjnym i skórnym. Cały ten proces może wydawać się żmudny, jednak przynosi potrzebne efekty. Im więcej alergenów i substancji zaostrzających stan skóry zostanie wykrytych, tym lepiej.

Leczenie opiera się na:

  • podawaniu środków antyhistaminowych i niesterydowych, by zminimalizować reakcje alergiczne,
  • stosowaniu maści sterydowych, hamujących stany zapalne i leków immunosupresyjnych, które zmniejszają aktywność układu odpornościowego,
  • przy bakteryjnych stanach zapalnych – antybiotyków.
  • Zacząć jednak należy od właściwej pielęgnacji skóry dermokosmetykami.

W niektórych przypadkach, warto też zapoznać się z dostępnymi badaniami klinicznymi, prowadzonymi w Twoim regionie. O szczegóły pytaj zawsze swojego lekarza prowadzącego lub lekarza alergologa.

Dołącz do dyskusji:

Przeczytaj także: