Anoreksja – przyczyny, objawy, rozpoznanie

Anoreksja (zwana inaczej jadłowstrętem psychicznym) jest zaburzeniem odżywiania o podłożu psychicznym. Osoba chora na anoreksję świadomie i obsesyjnie dąży do utraty masy ciała, co może prowadzić do drastycznego uszczerbku na zdrowiu, a nawet do śmierci. Jak przebiega anoreksja i kogo najczęściej dotyczy? Jak leczyć anoreksję?

Anoreksja jest poważną chorobą, na którą najczęściej zapadają młode kobiety, w wieku od 12-25 lat. Nie jest to jednak reguła, ponieważ w ostatnim czasie zanotowano także większy odsetek zachorowalności wśród chłopców i osób dorosłych w różnym wieku. Według badań, skłonności do zapadania na tę chorobę leżą w genach, natomiast w większości przypadków choroba generowana jest przez czynniki środowiskowe. W dzisiejszej dobie mediów społecznościowych, gdzie model szczupłej kobiety promowany jest na każdym kroku, młode osoby upatrują sobie w tych schematach wzoru do naśladowania.

Objawy anoreksji

Początkowo trudno dostrzec objawy anoreksji, bowiem cały proces chorobowy ma swoje źródło w psychice osoby chorej. Jakie są zauważalne objawy anoreksji?

  • spożywanie niewielkich posiłków
  • uważne odmierzanie porcji
  • rygorystyczna selekcja składników
  • unikanie okazji do posiłków
  • lęk przed przytyciem
  • zmęczenie
  • wahania nastrojów
  • nadmierna aktywność fizyczna (która przy nieodpowiednim odżywianiu się znacznie osłabia i wycieńcza organizm)
  • czynności oczyszczające (osoby chore na anoreksję często sięgają po środki obniżające apetyt, środki: przeczyszczające, odchudzające i odwadniające, a także prowokują wymioty)
  • kontrolowanie masy ciała (częste ważenie się, przeglądanie się w lustrze, mierzenie się)
  • zaburzenia cyklu lub całkowite zatrzymanie miesiączkowania u kobiet
  • zatrzymanie procesu dojrzewania płciowego (zatrzymanie wzrostu oraz rozwoju gruczołów piersiowych, brak miesiączki).

Chorujący na anoreksję tracą kontrolę nad swoim odchudzaniem, bowiem pomimo znacznej i widocznej utraty masy ciała nie rezygnują z dalszej walki i kontynuują proces odchudzania oraz spalania kalorii. Wraz z rozwojem choroby cały problem się powiększa, objawy się nasilają – chorzy całe swoje życie podporządkowują manii odchudzania, nie dostrzegają nadmiernego wychudzenia. Nie reagują także na opinie i uwagi osób ze swojego otoczenia dotyczące ich problemu, choroby czy wyglądu. Chorzy na anoreksję stopniowo wycofują się z życia społecznego, izolując się od otoczenia i zamykając się w sobie.

Przyczyny anoreksji

Jak dowodzą badania same predyspozycje genetyczne nie są wystarczające do wystąpienia anoreksji.

Do rozwoju choroby mogą przyczyniać się czynniki psychologiczne:

  • depresja
  • stany lękowe
  • obsesja
  • kompulsje
  • przebyta trauma psychiczna
  • zaburzenia osobowości
  • perfekcjonizm
  • kompleksy na temat własnego wyglądu
  • zaburzenia odżywiania
  • nieprawidłowe relacje rodzinne
  • alkoholizm

 

Czynniki środowiskowe:

  • kult szczupłej sylwetki
  • przeświadczenie o tym, że szczupła figura jest kluczem do osiągnięcia sukcesu
  • gnębienie osób otyłych

Rozpoznanie anoreksji

Schorzenie najczęściej rozpoznawane jest przez osoby z bliskiego otoczenia osoby chorej – rodzinę, przyjaciół lub nauczycieli w szkole. Ustalenie i rozpoznanie choroby jest bardzo czasochłonne i potrafi trwać nawet do 5 lat.

Jeśli podejrzewasz, że ktoś z Twoich bliskich choruje na anoreksję skontaktuj się z naszym psychologiem klinicznym dr Katarzyną Rybińską, specjalistą schorzeń związanych z zaburzeniami o podłożu psychicznym.

Dołącz do dyskusji:

Przeczytaj także: