Zespół Cushinga – przyczyny, objawy, leczenie

Zespół Cushinga to grupa objawów spowodowanych nadmiarem hormonów sterydowych, mogących wystąpić u osób w każdym wieku. Aby zapobiec szybkiemu rozwojowi choroby, konieczna jest niezwłoczna konsultacja lekarska. Jak objawia się zespół Cushinga i w jaki sposób leczyć to schorzenie? 

 

Zespół Cushinga – co to jest i jakie są przyczyny? 

Zespół Cushinga, inaczej hiperkortyzolizm to zespół objawów chorobowych wywołany zaburzeniami hormonalnymi. Polegają one na produkcji nadmiernej ilości kortyzolu przez korę nadnerczy. W przebiegu hiperkortyzolizmu  kora nadnerczy wydziela w nadmiernych ilościach hormony sterydowe, w wyniku czego dochodzi do wystąpienia złożonych objawów powiązanych z wieloma układami w organizmie. 

 

Objawy zespołu Cushinga

Osoby, które dotyka zespół Cushinga zazwyczaj przybierają na wadze, co jest wynikiem nagromadzenia się nadmiaru tkanki tłuszczowej, która odkłada się na brzuchu, karku, tułowiu i twarzy. Zaobserwować można w takich przypadkach ,,pucołowate” policzki i zaokrągloną twarz. Skóra staje się wiotka i pojawiają się na niej sinoczerwone rozstępy. Charakterystycznie dla tej choroby – kończymy pozostają nieproporcjonalnie do reszty ciała bardzo szczupłe. 

 

Innymi objawami zespołu Cushinga są:

  • problemy z cerą, trądzik,
  • nadmierne owłosienie  u kobiet, 
  • skłonności do siniaków i obrzęków, 
  • zaburzenia cyklu menstruacyjnego u kobiet, 
  • impotencja u mężczyzn, 
  • podwyższony apetyt,
  • częste infekcje skóry. 

 

Dla choroby Cushinga charakterystyczne jest współtowarzyszenie innych schorzeń, takich jak choroba wrzodowa, cukrzyca, choroba niedokrwienna serca, czy nadciśnienie tętnicze. Zespół Cushinga zwiększa także ryzyko wystąpienia osteoporozy, depresji, zaburzenia funkcji poznawczych. 

 

Zespół Cushinga – diagnostyka i leczenie

Niepokojące objawy, charakterystyczne dla zespołu Cushinga, powinny być podstawą do skierowania pacjenta na kontrolę do lekarza endokrynologa. Pierwszy krok to przeprowadzenie wywiadu z pacjentem pozwalającego ustalić wszystkie objawy i dolegliwości. Kolejnym krokiem jest zlecenie badań hormonalnych układu podwzgórze – przysadka – nadnercza:

 

  • weryfikacja dobowego rytmu wydzielania kortyzolu – u zdrowej osoby w godzinach wieczornych jego poziom jest najniższy – oznaczenie wymaga pobrania surowicy lub śliny;
  • test wydalania wolnego kortyzolu z moczem – zaleca się wykonanie trzech dobowych zbiórek moczu;
  • test nocnego hamowania deksametazonem – polega na doustnym podaniu 1 mg deksametazonu w godzinach wieczornych i oznaczeniu kortyzolu następnego dnia na czczo – niedostateczne zmniejszenie jego stężenia oznacza wynik nieprawidłowy.

 

Po potwierdzeniu hiperkortyzolemii, endokrynolog kieruje pacjenta na tomografię komputerową lub rezonans magnetyczny, w celu ustalenia przyczyny powstałych zaburzeń. 

 

Często wykonywane są dodatkowe badania laboratoryjne, takie jak morfologia, profil lipidowy, czy oznaczenie poziomu glukozy we krwi.

 

Leczenie zespołu Cushinga zależy od przyczyny wystąpienia choroby. W przypadku zdiagnozowania guza, konieczny jest zabieg operacyjny. Dodatkowo, konieczne jest leczenie chorób współistniejących, np. nadciśnienia tętniczego. Niezależnie od podjętej interwencji, konieczna jest regularna kontrola stanu zdrowia pacjenta w gabinecie endokrynologicznym. 

 

Dołącz do dyskusji:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Przeczytaj także: